ایرانی-محمد رضا شجریان

ایرانی، به سر کن خواب مستی!

بر هم زن، بســـــاط خودپرستی!

که چشم جهانـی سوی تو باشد

چـــــــــه از پــــــــــا نشستـی؟!

در این شب، سپیده نــــا دمیده!!

تیـــغ شب، به خونش در کشیده

امید چـــــــه داری از این شب

که در خون کشیده سپیده؟!


تیغ برکش آذر فشـان!

نغمه ها را تندری کن!

در دل شب رخ بــر فروز

کار مهر خـــــــــاوری کن

از درون سیاهی برون تـاز!

پرچــــم روشنــــایی بر افراز

تا جهانی از تبـاهی وا رهــانی

دیو شب را تیر بر دل برنشــــانی

بــــــا خواری در روزگــــــــار،

ننگ باشد زندگــــــانی!

با خواری در روزگـــــار،

ننگ باشد زندگانـــی!

مرگ به تا چنین زنده مانی!

ای مبارز، ای مجـــاهد، ای برادر!

دل یکی کن، ره یکی کن، بــار دیگــر!

راه بگشـــــــــا سوی شهر روشنـــی هــا

روزگـــــــــــار تیرگیهـــــــــــــــــا بر ســـــــــرآور!

جواد آذر

25-7-99

به یاد استاد شجریان

 

ای ساکن جان من آخر به کجــــــــــــا رفتی
  در خانه نهان گشتـــی یــا سوی هوا رفتی
   چون عهد دلـــــــــــم دیدی از عهد بگردیدی
    چون مرغ بپریدی ای دوست کجـــــــا رفتی
     در روح نظر کردی چـون روح سفـــــــر کردی
      از خلق حـــــــــذر کردی وز خلق جـدا رفتی
       رفتی تو بدین زودی تو بـــــاد صبـــــــا بودی
        (خواننده) بوی گل با بــاد صبــــــــا رفتــــــی
         نی باد صبـــــا بودی نــــــی مــــرغ هوا بودی
          از نور خدا بودی در نور خـــــــــدا رفتـــــــــی
           ای خواجـــه این خـانه چون شمع در این خانه
            وز ننگ چنین خــــــانه بر سقف سمــــــا رفتی